‘Welkom, Mevrouw Hoefnix. Komt u binnen. Ja, die tissues staan er altijd. Gaat u zitten. Ik heb begrepen dat u zich heeft aangemeld bij mijn praktijk omdat… [checkt aantekeningen] u “er niet meer tegen kunt”. Kunt u daar meer over vertellen?’
‘Dag dokter.’
‘Ik ben psycholoog, geen arts.’
‘OK. Dag doctorandus. Ik heb nog nooit eerder met een psycholoog gepraat. Het is de generatie, hè. Wij lossen alles zelf op, heb ik gelezen. Maar nu loop ik vast. Ik kan het niet meer aan. Elke dag zijn ze op TV. Ze blaten en ze blaten. En in de krant. Daar lees ik dan de analyses over het geblaat. En ze doen net alsof ze dan iets gedaan hebben, met hun geblaat.’
‘Maar mevrouw Hoefnix, over wie heeft u het nu?’
‘Politici.’
‘Aha. En waarom heeft dat vrijdagochtend tot een mentale crisis geleid?’
‘Ik had donderdag de hele dag het debat over de vermogensbelasting gevolgd.’
‘Ach, natuurlijk. Begrijpelijk. Gaat u verder.’
‘Eigenlijk begon het woensdag al, met Yesilgöz. Die staat dan op zo’n stoep. Eerst de hele middag crisisoverleg, dan nog twee uur lang Wordfeud met de voorlichter en de mediastrateeg want ze moet wel pas vlak voor het 8-uurjournaal naar buiten komen. Niet al om zeven uur. En als die stoep van het ministerie van defensie dan lekker vol staat met plofkappen, dan kletst ze een paar van die holle frasen die ze met z’n allen overlegd hebben – of het waar is, dat dondert niet, zeker bij haar niet – en dan zegt ze vier keer ‘fundamentele reset’ en dan weet je al: dat was een half uur brainstormen, voor ze op die term waren gekomen. Niemand weet wat het betekent en dat is ook de bedoeling. Ferm overkomen, doen alsof je voor het landsbelang strijdt, maar ondertussen niks zeggen en naar een ander wijzen. Dat was het doel. En dan denken dat mensen daar in trappen!’
‘U heeft een hekel aan Yesilgöz?’
‘Jazeker. Een grafhekel. Maar daar gaat het niet over. Want iedereen doet dat! Neem nou Klaver. Die laat zich al maanden – misschien wel jaren, maar ik volg hem nog niet zo lang op Instagram – elke dag vier keer filmen door een jonge medewerkster die doet alsof ze hem op de gang is tegengekomen, en dan gaan ze een spontaan gesprekje voeren, al wandelend, alsof het The West Wing is maar dan met minder tekst. En minder belang. Want het gaat nooit ergens over. Het is allemaal geneuzel over de vierkante millimeter. Waar was ik ook alweer?’
‘De vermogensbelasting.’
‘Oh ja! Nou ja, die Klaver dus, die heeft godverdegodver zijn minieme overwinning nog niet binnen, zijn kleine aanpassing op een VVD-wet, of hij zit alweer met die dame van de socials te praten over hoe geweldig hij het heeft gedaan, en dat filmpje was al geknipt en online gezet voordat die gast van D66 de VVD überhaupt had kunnen bellen. Ik snap ook wel dat je wil scoren bij je achterban, maar kan het wat minder hyperactief? Kunnen ze niet gewoon doen alsof ze wijze, bedachtzame, verstandige mensen zijn?’
‘U vraagt nu wel veel, mevrouw Hoefnix. Het blijven natuurlijk politici in tijden van social media.’
‘Ja! Precies! En ik word daar dus gek van! Dat hele debat zag je ze allemaal al niet zozeer debatteren, maar acteren voor een lekker kort en pittig filmpje voor instagram of tiktok. Geen donder te maken met het debat, ze stellen een lekker vet aangezette vraag bij de interruptiemicrofoon en luisteren niet naar het antwoord. Ze moeten gewoon allemaal hun filmpje. Stoere taal, liefst een mooie interruptie, iedereen de ster van het eigen universum dat de social media strategy van de partij is. Het antwoord van de tegenstander doet er trouwens ook niet toe. Ze kennen het antwoord al.’
‘Ik merk dat het u echt raakt.’
‘Inderdaad! Je zou godverdomme bijna op de Christenunie gaan stemmen! Dan staat Bikker daar als een teleurgestelde moeder van een stel dronken tienerzonen als enige af en toe eens wat zinnig te zeggen. En dat gaat dan écht over het landsbelang, en daar kan ik dus niet tegen want het blijft een partij die tegen abortus en euthanastie is en homo’s alleen OK vindt als ze niet al te homo zijn, en sowieso, voor ik ooit op een christelijke partij ga stemmen, dan moet je me toch eerst weer opgraven en uit de kist trekken, want o.ver.mijn.lijk.’
‘Dit thema moeten we misschien in een volgende sessie eens uitdiepen…’
‘Nou en dan dus al dat geklooi met dat amendement. De VVD heeft godverdegodver gewoon zijn zin gekregen! Na jaren van getouwtrek! Met een belastingstelsel volgens hun eigen voorstel!! Ondanks dat ze zelf tegen gestemd hebben!!! Hoe gestoord is het, als je door de fokking Partij voor de Dieren gered moet worden van je eigen beledigde ego!?’
‘Zet u die vaas even neer? Hij kan kapot.’
‘En dan is er eindelijk iets geregeld, en dan gaat de SP pruilen omdat dit belastingstelsel niet betekent dat morgen de socialistische heilstaat is uitgebroken, waardoor we eigenlijk nog steeds geen goedgekeurde belastingwetgeving hebben, want nu is er geen meerderheid in de Eerste Kamer. Ik ben benieuwd hoe het gaat met de medewerkers van de Belastingdienst. Als daar nog mensen zijn die niet overspannen onder hun bureau liggen te huilen, dan komt dat wel zodra het voorstel naar de Eerste Kamer gaat, denk ik.’
‘Er staat een doos tissues naast u.’
‘En dat allemaal omdat de VVD niet even nadacht of ze nu wel of niet grotendeels hun zin hadden gekregen, maar meteen is gaan stampvoeten toen de andere regeringspartijen een oplossing hadden gevonden. Mama Dilan wilde zelf een open huwelijk omdat ze dan vieze dingen met extreemrechtse mannetjes mocht doen, wat helaas betekent dat papa ook met een ander mag neuken, en ja, mama was even vergeten dat dat ook een optie was. Ook al stelde het niet eens zoveel voor, wat papa heeft gedaan. Beetje zoenen met Klaver. Klaver wilde natuurlijk wel meer, maar papa heeft er uitonderhandeld dat hij al blij was met een kusje. En nu staat hij dus te dansen op de socials, mama uit te lachen. Tja, dat is lullig.’
‘U gebruikt een interessante metafoor, van dat open huwelijk.’
‘Die is niet van mij, die is van de Volkskrant. Maar hij past wel. Die mensen in de politiek moeten misschien allemaal eens beseffen dat de politiek niets meer is dan één groot potje polygamie. Iedereen doet het met elkaar omdat je nu eenmaal iets wil, en dat gaat dan een stuk minder lekker dan je gehoopt had, maar het werkt wel, ongeveer. Aan het eind is er een compromis, daar is dan eigenlijk nog steeds iedereen ongelukkig over, maar gelukkig is de tegenpartij ook ongelukkig, en zo komen we dan verder. En om de zoveel jaar gaat er een huwelijk kapot. Maar er staat altijd wel een andere partij klaar om het mee te doen. Zo ging het decennialang in dit land! En dat werkte! Op verjaardagen zeurden en zeikten we allemaal over kleine onbelangrijke dingetjes omdat de grote dingen ongeveer wel geregeld waren! En zoniet, dan verzonnen we een laf doekje voor het bloeden en dan was het ook min of meer opgelost. Maar geen politicus deed alsof de hemel was aangebroken omdat ze een miljard van links naar rechts hadden verschoven, of andersom. En als iemand dan ruzie kreeg binnen een fractie, begonnen ze niet eens een nieuwe partij! Wat een luxe!
‘Ik snap het al, mevrouw Hoefnix.’
‘Sorry, wat?’
‘Ik snap het. Wat u mankeert.’
‘Nu al? Ik zit net.’
‘Het was een makkie. U hebt onrealistische verwachtingen van de politiek. U wilt dat politici slimmer zijn dan u. Wat beter nadenken over de dingen. Wat meer weten over de belangrijke kwesties. Verder kijken dan de gemiddelde burger.’
‘Ja, natuurlijk wil ik dat. ‘
‘Helaas. Dat is te hoog gegrepen. We zijn allemaal sukkels, en sommige sukkels staan aan het roer. Het is niet anders.’
‘…’
‘Ik zie dat u het even moet verwerken. Denkt u dat u een vervolgafspraak wilt maken?’
‘Vervolgafspraak?? Wat een klotezooi is dit, zeg. Nee dank u, één keer was wel genoeg. Scheelt ook een hoop geld, daar zullen mijn lezers blij om zijn. Dank, en niet tot ziens. Ik ga lekker naar huis, de voorbeschouwing van Nederland – Griekenland kijken. Ik heb behoefte aan wat meer inhoud, na dat debat.’
‘Goed. Heel veel geluk.’
[Deur slaat dicht.]
[Deur zwaait weer open.]
‘TROUWENS. En dan hebben we het nog niet eens gehad over het klimaat! Al dat gekloot en gelul en ondertussen doet niemand iets aan de enige échte crisis die we hebben! Fossiele energie is duur. Gaan we dan eindelijk sociale huurwoningen beter isoleren? Gaan we eindelijk die achterhaalde verbrandingsmotor ontmoedigen? Nee, we geven iedereen korting! En we gaan gewoon verder! Met alles! Daar word je toch gek van??’
‘Mevrouw Hoefnix, onze tijd is nu echt om. Uw factuur zit in de mailbox, en u kunt altijd weer een afspraak maken.’
Leave a Reply