In de aanloop naar de feestdagen kreeg ik van een vriendin een kerstversiering voor in de kerstboom: een vilten vosje met een rugzakje en een wandelstok. Ze vond dat ik op dat vosje lijk.
We hadden een etentje met vier vrienden, en deze vriendin gaf ons allemaal een eigen kerstboom-ding. Dat van mij was een vosje met wandelstok en een rugzakje want (ik parafraseer een beetje): ‘alles wat jij nodig hebt, past in een rugzak’.
Ze zei er nog meer bij – over hoe leuk ze het vond dat ik blij ben met heel weinig, en hoeveel vrijheid dat geeft – maar de details weet ik niet precies meer.
Het klopt natuurlijk niet letterlijk. Zelfs op vakantie heb ik een hele buscamper met een eigen keuken, servies voor vier personen en een dikke matras van IKEA. Maar met alleen die buscamper ben ik tevredener dan thuis met al mijn rommel. Zonnepaneeltjes op het dak, gasstelletje met twee pitjes, twee campingstoelen (één voor mijn kont en één voor mijn achterpootjes), boekenplankje met vijf boeken en de tijd om die allemaal te lezen… niemand doet me wat.
Van mijn traditionele ronde opruimen in de kerstvakantie is dit jaar niet zo veel terechtgekomen, want ik was moe, dus dat komt in de komende weken. Mijn doel is weer wat rotzooi het huis uit werken, zodat het spreekwoordelijke rugzakje weer wat lichter wordt. Niet omdat ik zo min mogelijk spullen wil hebben, maar omdat ik geen spullen wil hebben die ik niet gebruik en waar ik niet blij van word. Die liggen alleen maar in de weg.
Leave a Reply