Een airfryer is fantastisch. Enig probleem: als je ongedisciplineerd bent, zoals ik, kom je een keer op het punt dat ‘even schoonvegen’ niet meer helpt.
Dit is deel 7 uit de serie waarin ik probeer dingen schoon te maken die hopeloos lijken, alleen met milieuvriendelijke middelen die als het even kan ook nog goedkoop zijn. Ik ben geen schoonmaakheld dus ik maak gebruik van Nancy Birthwhistle’s boeken. In deel 1 van de serie heb ik een overzicht gemaakt van de spullen die je nodig hebt en waar je ze kunt krijgen. Ik update dat af en toe, dus kijk daar voor de laatste stand van zaken.
Ooit vertelde iemand hier ergens op het blog in de reacties over een buurman die steeds een nieuwe frituurpan kocht in plaats van de oude schoon te maken. Had ‘ie gewoon geen zin in. Om woest van te worden. Alsof de wereld niet al dichtslibt van het afval, en alsof we niet al grondstoffen te kort komen. Als hij een airfryer had, zou hij daarmee waarschijnlijk hetzelfde doen. Sterker nog: ik had het zelf bijna opgegeven met mijn eigen airfryer.
Een airfryer is ideaal. Hij begon als een ‘gezonde friteuse’ maar inmiddels weet iedereen dat het gewoon een makkelijke mini-oven is die supersnel werkt. Alles wat erin gaat, is sneller klaar, op een lagere temperatuur, en je hoeft hem niet voor te warmen. Geen wonder dat een airfryer zoveel minder stroom verbruikt. Ik heb de oven altijd heel veel gebruikt, maar nu komt hij er alleen nog aan te pas als het eten niet in de airfryer past. En aangezien ik meestal voor één en soms voor twee kook, is dat heel zelden.
Mijn airfryer staat soms dagenlang op het aanrecht, maar officieel heeft hij een eigen plekje in zijn doehetzelf maatwerkkastje in de keuken, waar hij samen met de slowcooker woont. Beide apparaten heb ik trouwens van Marktplaats, want het zijn van die spullen waar mensen vaak spijt van krijgen. Slowcookers, broodbakmachines, pastamakers, ijsmachines, het zijn allemaal van die dingen die mensen in een bevlieging kopen en waar ze na een half jaartje alweer genoeg van hebben. Geen probleem, ik ontvang hun miskopen met open armen. Voordeel is dan ook meteen: als het voor mij ook een bevlieging blijkt te zijn (zoals met de broodbakmachine), dan kostte het ook niet zoveel en kan ik hem waarschijnlijk voor ongeveer hetzelfde geld weer verkopen.
Je moet hem wel schoonmaken. En daar had ik de laatste tijd een probleempje. Hoe vaak ik hem ook gebruik, nu stond hij al maanden werkeloos in de kast. Hij was zo vies dat ik het niet meer kon negeren. De laatste lading bloemkoolroosjes met paprikapoeder, tijm, venkelzaadjes en een flinke dosis olijfolie was de nekslag. Ik liet de lade en het mandje weken in een sopje van soda en heet water, zoals Nancy voorschrijft, maar dat hielp nauwelijks. Het vet was al zo taai geworden dat het leek alsof het echt nooit meer los zou laten. Zelfs de specerijen lagen vastgeplakt op de bodem.
Bovendien zit hier helaas een laag PFAS op, dus even lekker schrobben is geen goed idee. PFAS is natuurlijk vreselijk, maar als je het toch in huis hebt, is het wat mij betreft het beste om er voorzichtig mee te zijn, en het pas weg te gooien als de laag gaat loslaten. Het grootste risico is dus nu dat dit airfryermandje hetzelfde lot tegemoet gaat als de bakplaat die ik vernaggeld heb door de antiaanbaklaag kapot te schrobben.
(Klik vooral even op de eerste twee foto’s om in te zoomen op de horror)
Maar opgeven bestaat natuurlijk niet als je zuinig genoeg bent op je spullen, dus ik speurde nog even verder in Nancy’s literatuur. Ze heeft ook een recept voor een ovenreiniger, dat bestaat uit datzelfde soda, plus afwasmiddel en xanthaangom. Dat xanthaangom is alleen bedoeld om het zaakje lekker dik te maken zodat het aan de wanden van de oven blijft plakken, maar dat heb ik niet nodig voor mijn airfryer. Dus ik weekte hem nogmaals in de soda, deze keer met een goede scheut afwasmiddel erbij. En ik zorgde ervoor dat het water kokend heet was, niet alleen maar heet uit de kraan. En dat werkte. Ik moest ook nog even met de afwasborstel over de lastige plekjes, en nu is hij weer brandschoon. Als nieuw.
En zo staat hij nu alweer dagen achter elkaar op het aanrecht, voor het afbakken van broodjes, opwarmen van de lasagna, en voor mijn superluie ‘traybake’ van krieltjes, bio runderchipolata’s, paprika en ui. God, wat is dat toch lekker.
Leave a Reply