Mevrouw Hoefnix was weer eens nieuwsgierig en deed een cursusje voor de lol. Ik kwam het tegen in een Instagram post over tien handige gratis sites. Een ervan: een gratis online cursus van Yale University over geluk.
De Instagram-post ben ik kwijt, sorry. Maar de cursus niet. Hij heet ‘The Science of Well-Being‘, staat gratis op YouTube en wordt door een hoogleraar psychologie van Yale gegeven. Ze heet Laurie Santos. Het doel is simpel: de Yale-studenten gelukkiger maken, met behulp van de wetenschappelijke inzichten waar een plek als Yale natuurlijk van overstroomt. Waarom deed men dat? Omdat in de VS mensen alsmaar ongelukkiger lijken te worden. Santos noemt in de introductie dat er 400 keer (!) zoveel antidepressiva worden voorgeschreven als 20 jaar geleden. Studenten zijn extra kwetsbaar voor psychische problemen, dus dook Santos in de materie en ontwikkelde ze een cursus die ze bovendien ook gratis online zette.
Dit leek mij allemaal heel interessant dus ik ben vanmiddag eens begonnen. Tot nu toe vermaak ik me kostelijk. Santos kan vlot vertellen en de videootjes zijn elk maar een paar minuten lang, net iets voor mijn beroerde aandachtsspanne. Heel fijn voor diezelfde aandachtsspanne werd al vroeg in de cursus (namelijk aan het eind van video nummer 4) een leuk voorbeeld gegeven waar mijn lezers veel aan zullen hebben. Het gaat over hoeveel geld genoeg is om gelukkig te zijn.
Centraal in deze video staat de vraag ‘hoeveel geld heb ik nodig?’ Het antwoord blijkt grotendeels af te hangen van het antwoord op de vraag: ‘hoeveel geld heb ik nu?’ Dat lijkt niet logisch, en is het ook niet, en toch werkt het zo.
Een onderzoeker in 2008 stelde aan een groep proefpersonen twee vragen:
- ‘Hoeveel salaris krijg je nu per jaar?’
- ‘Hoeveel salaris heb je nodig per jaar?’
Mensen die 30.000 dollar verdienden, vonden dat ze eigenlijk 50.000 dollar nodig hadden. Dat is best een probleem, want dan kom je aardig wat te kort. Aan de andere kant: 30.000 is in de VS ook niet zoveel, dus dat je geld te weinig hebt, is dan misschien wel logisch.
Diezelfde vraag ‘welk jaarsalaris heb je nodig?’ werd ook gesteld aan mensen die op dat moment 100.000 verdienden. Ik geef je nu even de gelegenheid te schatten hoeveel die groep mensen gemiddeld vond dat ze nodig hadden.
(Bedenk dat de eerste groep aan 50.000 genoeg had. Dus die mensen die een ton per jaar verdienden, zaten misschien wel hoger dan de eerste groep, maar toch ruim onder die 100.000, toch?)
(Toch?)
(Zou je denken?)
(Heb je een getal opgeschreven of in je hoofd? Mooi. Laat hieronder in de comments weten wat je schatting was. Liefst voordat je verder leest…)
Wat is het antwoord?
Ikzelf dacht slim te zijn, wetende dat leefstijlinflatie bestaat, dus ik was op 125.000 uitgekomen in mijn schatting.
Ik zat ernaast. Het antwoord is 250.000 dollar. Mensen die een ton per jaar verdienden, vonden gemiddeld dat ze eigenlijk 2,5 ton aan jaarsalaris nodig hadden.
Stel je het even voor. Je verdient al enorm veel, meer dan het bedrag waar het grootste deel van het land prima mee rond kan komen (dit zijn cijfers uit 2008 en toen was een ton echt ruim voldoende, ook in de VS), maar je vindt dat je TWEE-EN-HALF keer zoveel nodig hebt als je nu verdient. Conclusie: hoe meer je verdient, hoe meer je denkt te kort te hebben. Aan deze twee bedragen te zien, lijkt het zelfs wel exponentieel toe te nemen.
Ik ben benieuwd wat het antwoord was van de topinkomens die miljoenen binnenharken. En welke groep het dichtst bij het huidige salaris zat. Oftewel: welke groep vindt zijn huidige salaris min of meer genoeg? Helaas kwamen in dit videootje alleen deze twee groepen voor. (Ik zou het trouwens nog leuker vinden om te weten hoeveel die Dubai-influencers van vorig weekend vinden dat ze nodig hebben.)
Ik heb de video net pas gezien, en ik geloof dat er in mijn hoofd een kwartje is gevallen over mijzelf. Dat had ik niet aan zien komen. We zitten pas in de introductie van de video-serie en ze strooien nu al met levensveranderende inzichten!
Dit is het inzicht: blijkbaar is het heel uniek om te weten wat genoeg is. Maar ik weet dat. Ik weet voor mezelf hoeveel geld ik nodig heb. Ik zou van €24.000 prima kunnen leven, maar laten we het wat ruimer nemen en rekening houden met af en toe een uitspatting en wat reserve. Ik hou het dus op €30.000. Want van veiligheid word je ook gelukkig. (Denk ik. Ik heb de video ‘what we get wrong about happiness’ nog niet helemaal afgekeken, dus misschien zit ik er wel helemaal naast…)
Omdat ik in plaats daarvan bijna €54.000 per jaar verdien (bijverdiensten niet meegerekend), koop ik mijn vrijheid met de rest. Daarom werkt FIRE voor mij zo goed. Misschien werkt FIRE voor de meeste mensen niet omdat ze niet weten wanneer ze genoeg hebben? Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

ETA: video nummer 5 gaat specifiek over het verband tussen inkomen en geluk, en video nummer 6 gaat over spullen en geluk (daarin zit een hoofdstukje met de geweldige titel ‘Does awesome stuff make us happy?’ en het antwoord is uiteraard nee). Dus die zijn ook goed om even te kijken.
Trouwens, je ziet weleens de magische grens van 75.000 dollar aan inkomen voorbij komen, waarboven meer verdienen niet meer bijdraagt aan je geluk. Dit wordt ook besproken in video 5. Dat is geen quasi-wilde gok van een selfhelpboek, zoals ik altijd gedacht heb, maar een resultaat na gedegen onderzoek. Als je niet weet waar ik het over heb, de details staan dus in de video. Ik ga ondertussen verder met de cursus, onderweg in de trein enzo.

Leave a Reply to Mr. Groeigeld Cancel reply