Influencers in Dubai: immigranten die leven van staatssteun

Hee jongens, het is oorlog in het middenoosten. Heel vreselijk. Maar omdat ik graag de positieve kanten van het leven belicht, wil ik het nu graag hebben over een heel fijn bij-effect: influencers in Dubai die door de mand vallen.

Je kent ze wel. Die types die naast een sportwagen poseren voor een of ander hoog gebouw in Dubai. Ze stralen succes uit. Ze hebben ‘het gemaakt’. Succes en het gemaakt hebben wordt bepaald door één factor: eruit zien alsof je geld hebt. Let op: niet geld hebben. Eruit zien alsof je het hebt.

Ik heb eigenlijk nooit precies begrepen waarom Dubai beschouwd wordt als een plek waar je wil zijn. Dubai is één van de stadstaten van de Verenigde Arabische Emiraten, die niet gehinderd worden door al te veel democratie of staatsrechtelijke principes zoals vrijheid van meningsuiting of recht op een eerlijk proces. Als je het nuchter bekijkt, is het een te hete stad in een te grote zandbak, bevolkt door mannetjes die rijk zijn geworden van olie en daar bijzonder onsympathiek van zijn geworden. Steeds vaker worden die vergezeld door miljardairs en topcriminelen uit het buitenland, die in Dubai wat makkelijker met hun geld kunnen strooien dan thuis, waar de FIOD en het openbaar ministerie zo lastig doet. (Er zijn in Dubai natuurlijk ook andere mensen. Vrouwen bijvoorbeeld, en 85% van de bevolking bestaat uit immigranten uit Bangladesh en India die de plees schrobben en de wolkenkrabbers bouwen. Maar die zie je niet, tenzij er toevallig net één van de onveilige steiger voor je neus te pletter valt. Je ziet alleen de oliemannetjes en de miljonairs.)

Waarom zijn er dan zoveel van die influencers die beweren dat deze stad in the middle of nowhere het centrum van de wereld is? Dat blijkt heel simpel te zijn: die worden daarvoor betaald. Dubai is ‘the influencer capital of the world’. Er wonen 4 miljoen mensen, waarvan 50.000 influencers. Die zijn allemaal ingehuurd om heel hard te roepen op social media dat Dubai staat voor luxe en – dit is heel belangrijk – veiligheid. Dubai is veilig, lieve mensen! (Alleen deze week even bukken voor de bommen maar dat is een detail.)

Dubai werkt heel hard aan het aantrekken van een nieuw soort inwoner, onder anderen via een nieuwe ‘Content Creator Hub’ waarmee actief social media persoonlijkheden worden gesponsord. Forbes schreef erover:

The facility will host more than 300 events and workshops annually, offering comprehensive training programs led by industry experts. These programs will cover essential skills such as branding, video production, storytelling, audience engagement, monetization strategies, and sponsorship opportunities. Additionally, the hub will provide creative camps for youth, mentorship opportunities, and funding support for promising creators.

Dubai’s vision extends beyond just social media influencers. The Creators HQ aims to attract a diverse range of creative professionals, including podcasters, visual artists, advertising and marketing firms, media and music producers, animation studios, and fashion and lifestyle brands. The initiative also seeks to establish partnerships with technology companies, including streaming services, gaming and esports firms, virtual and augmented reality developers, and AI startups, creating a fully integrated creative ecosystem.

Dit hele circus is één grote rebranding van de stad Dubai. Het is de bedoeling dat wij niet denken aan een te hete stad in een te grote zandbak met een dictator aan het hoofd en een grote groep mishandelde immigranten die het vuile werk doen, maar aan een creatieve stad, waar de sky de limit is. Kijk toch naar al die weelde! Zie toch eens wat je allemaal kunt bereiken als je maar wil!

Waarom doet Dubai dat? Gek genoeg omdat het weliswaar een oliestaat is, maar eigenlijk te weinig olie heeft. Er zijn landen in het Midden-Oosten die zich pas druk hoeven te maken over hun economie als de vraag naar olie opdroogt, maar Dubai moet oppassen. Dat moet een economie ontwikkelen die op andere pijlers rust dan olie, en een van die pijlers is media. Daarom worden al die creatievelingen aangetrokken. Creatievelingen die zich niet al te zeer storen aan het feit dat het nog steeds een schurkenstaat is, natuurlijk. Lipstick on a pig, noemt men dat in Engeland. Maar voorlopig lijkt het erop dat die zwakte is omgebogen tot een kracht. Dubai gaat als een tierelier.

Als je denkt ‘dat is iets voor mij, ik wil ook influencer in Dubai worden!’ dan kan dat. Je kunt je aanmelden via een online formulier. De voorwaarden waar je aan moet voldoen zijn simpel. Je moet een bereik hebben met je social media, daar nu al geld mee verdienen, en geen strafblad hebben. Pas je in dit profiel en je verhuist daadwerkelijk naar Dubai, dan word je ondersteund bij elke scheet die je laat. Als je maar positief praat over je nieuwe thuis. Je krijgt een visum, een woning, ondersteuning voor alle papierwerk, een plek om te werken in wat men Creators HQ noemt, studio’s voor je podcasts en je fotosessies, hulp bij het groeien op social media, je bedrijf wordt voor je gerund door consultants… In feite hoef je zelf nergens meer over na te denken, als je maar het juiste plaatje laat zien op je socials. Je betaalt niets, ook geen belasting. Alle lastige aspecten in je leven – inclusief je was en de boodschappen – worden je uit handen genomen door teams die werken voor de sjeik.

Eenmaal opgenomen in deze fijne bubbel is je werk: reclamebord zijn voor Dubai. In hun sociale media geven de influencers hoog op van de hotels waar ze verblijven, het mooie weer en het uitgaansleven in Dubai. Maar de sportauto en de helicopter zijn gehuurd voor een fotosessie, en de influencer durft niet eens in die auto te rijden. Van de hotels zie je vaak niet meer dan de lobby, en die helicopter lijkt gek genoeg ook voornamelijk aan de grond te staan.

Als je dus mensen ziet roepen hoe veel beter het is in Dubai dan in Nederland of elders in het westen, dat alles zoveel beter werkt dan thuis, weet dan: deze mediapersoonlijkheid heeft een leven in een liberale democratie verlaten om te gaan wonen in een dictatuur onder shariawetten, wordt daar bedolven onder staatssubsidie, en noemt het ‘de kapitalistische droom’ voor ondernemers.

Dit is wat sommige mensen beschouwen als de winnaars van de wereld. Mensen die eten uit de staatsruif van een schurken-elite. Ik vermoed dat ze zomaar diep neerkijken op uitkeringstrekkers in Nederland, terwijl ze zelf immigranten zijn in een stad waar ze onderhouden worden, om voor het thuisfront de schone schijn op te houden.

Eén van de aspecten waar Dubai op hamert, is de veiligheid. In westerse steden tiert de criminaliteit, maar in Dubai is het veilig. (Voor jou, dan. Schoonmaaksters in hotels vol testosteronbommetjes en bouwvakkers in de brandende hitte denken er wellicht anders over.) Dubai is een paradijs en alles is er beter dan thuis.

Maar helaas. Dubai kan een hoop transformeren aan zijn economie, maar het blijft nu eenmaal liggen waar het ligt, en dat is tegenover Iran en naast Saoedi-Arabië. En als Iran je wil bombarderen, voelt dat stukje Perzische Golf dat tussen jou en de boze vijand ligt, toch best klein.

Ooit was het oliestaatje veilig en stabiel, maar nu vallen de bommen en is het vliegveld dicht. Dubai lijkt op sommige plekken meer op ons beeld van Beiroet.

Ook qua vrijheid blijkt er een prijs te zijn. Kritiek op de overheid van Dubai werd al nooit gewaardeerd, maar nu is er grote druk op al die 50.000 influencers om de illusie van het paradijs ook nu hoog te houden. Die oorlog? Daar merk je eigenlijk niet zoveel van. Meer achtergrondgeruis, eigenlijk. Er zijn mensen gearresteerd omdat ze de schade van drone-aanvallen en raketinslagen naar familie hadden gestuurd. Zij kunnen tienduizenden euro’s boete krijgen of gevangenisstraf omdat ze de wet tegen ‘cybercrime’ hebben overtreden. Veel mensen proberen weg te komen, maar ook het vliegveld is beschadigd en vluchtverkeer is in ieder geval op het moment van schrijven onregelmatig. Chartervliegmaatschappijen vragen een vermogen voor een stoel in een privévlucht, en dat kan een gemiddelde influencer meestal niet betalen. De verhuurder in het artikel onder de link hierboven beweert trouwens dat dit gewoon allemaal gewone zakenreizen zijn, en dat je in Dubai nauwelijks iets merkt van de oorlog. Niks aan de hand! Al die mensen willen gewoon allemaal toevallig nu naar Europa.

Zodra de rust terugkeert, zal de sjeik er ongetwijfeld alles aan doen om dit tijdelijke imago-probleempje weg te poetsen. Dan zijn er wat influencers en rijke Russen vertrokken, maar er komen gewoon weer nieuwe. Hier en daar wordt de wurggreep op social media dan nog wat verder aangetrokken, en kan het legertje influencers weer aan het werk.

Wat moeten wij hier nu allemaal mee? Doorzien dat wij de mazzelaars zijn, niet de patsers in Dubai. Dat het allemaal gebakken lucht is, en bovendien geen onschuldige gebakken lucht. Dit is het witwassen van een staat die drijft op olie, crimineel geld en onderdrukking. Zelfs influencers zijn eerder slachtoffer dan dader – en al helemaal geen toonbeeld van succes. Useful idiots die zich voor het karretje laten spannen van miljardairs in de ijdele hoop er zelf ooit één te worden.

Laten we blij zijn dat we aan dat lot ontsnappen, omdat we beter nagedacht hebben over de definitie van succes. Wat mij betreft is dat: wonen in het paradijs dat Nederland meestal is, ook als het regent, en weten wanneer je genoeg hebt.