Voorspellingen op de beurs zijn een beetje zoals astrologie: soms komt het uit en dan lijkt het net alsof de waarzegster gelijk had. Eigenlijk weet niemand wat er gaat gebeuren. Ook analisten niet.
Maar ja. De lucht begint nu wel erg zwaar naar onweer te ruiken. Weten we zeker dat het gaat gebeuren? Nee. Zou het gek zijn? Ook nee.
Toegegeven: Iran bombarderen en een oorlog in het Midden-Oosten uitlokken, net daar waar de olievoorraden van de wereld liggen opgeslagen, dat is wel de manier waarop je het effectiefst paniek op de markten veroorzaakt. Reden: olie, gas en geld zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo onlosmakelijk dat het gelukt is hele volksstammen te laten geloven dat de opwarming van de aarde helemaal niet bestaat en dat we dus helemaal niet over hoeven te stappen op schone energie. Schone energie, wie wil dat nou? Schoon is bah. Rook en hitte en vervuiling, dat is veel toffer. Olie is voor de machtigen der aarde de manier om nog rijker te worden, dus u zakt maar lekker in de stront met uw zonnepaneeltjes en uw goeie gedrag.
Oorlog in het Midden-Oosten, tekorten aan brandstof, oliemaatschappijen die daar een slaatje uit slaan en prijzen laten stijgen, die daarna nooit meer zullen dalen, waar doet ons dat ook alweer aan denken? Aan de oliecrisis van 1973. Niet dat ik toen al was geboren, en ik zal al helemaal niet beweren dat ik de details goed ken, maar Hoefnixje las als kind de hele bibliotheek leeg, inclusief over dit onderwerp, dus ergens ging de afgelopen maand wel een behoorlijke bel rinkelen.
Brandstofprijzen die stijgen, dat betekent eigenlijk altijd heibel. Stijgende kosten van bijna alles, dalende winsten, economische malaise, en daarom ook vaak dalende koersen. Ik heb de afgelopen weken weer een hoop geleerd van mijn favoriete podcast Zo simpel is het niet, namelijk de afleveringen 59 en vooral die van afgelopen week, aflevering 60. (Overigens zijn de twee afleveringen ervoor, allebei over AI, ook heel interessant. Luister hier en hier. Luister die podcast gewoon eigenlijk altijd.)
Wat leuk was geweest, is als we de tijd na 1973 nuttig besteed hadden met het onafhankelijk worden van olie en gas. Dan was er nu veel minder paniek, en hadden we meteen ook een schonere aarde. Maar dat is iets voor linksdraaiende boomknuffelaars, heb ik begrepen, want die zijn blijkbaar de enigen die graag ademhalen, niet zwemmend naar hun werk willen, en houden van een stabiele economie.
Maar ja, dat hebben we dus niet gedaan, en nu zijn we dus hier. De vraag blijft wel: hoe lang duurt de crisis in het Midden-Oosten? Gaat iemand Trump, Netanyahu en/of Khamenei tegenhouden? Komt er nog een kettingreactie? Wie wint de midterms in de VS? En nog een heleboel vragen waar niemand echt het antwoord op weet.
We weten dus ook niet wat de beurs gaat doen. Misschien komt er een jarenlange crisis, of misschien blijft het bij de schommelingen van de afgelopen weken. Misschien halen we volgende week weer een all time high. (OK, ik vind het erg moeilijk dat laatste te geloven, maar je weet het nooit.)
Omdat we dus niets weten, gisteren niet, vijf jaar geleden niet, en morgen nog steeds niet, is de filosofie van de indexbelegger: je baseert je gedrag op de lange termijn, niet op de crisis die je aan voelt komen (of de gierende winst die je aan voelt komen), en gaat daarom altijd door met inleggen, wat er ook gebeurt. Je wacht niet met ‘instappen’ tot de beurs zakt, je verkoopt niet bij een stijging, je raakt niet in paniek bij een crisis en je wordt niet hebberig bij een piek.
Buy & hold breedgespreide indexfondsen met lage kosten. Leg elke maand een vast bedrag in, wat er ook gebeurt. Gooi er eventueel nog wat extra op zodra je het hebt, maar niet omdat de beurs iets deed. Deze manier levert op de lange termijn het meeste op. Dat is niet makkelijk, maar wel het beste.
Of er een crisis aankomt, maakt daarom niet uit. Je stopt je oren dicht en vaart onverstoord langs de sirenen die je willen doen geloven dat je NU! IETS! MOET! DOEN!
In plaats daarvan doe je niets. Dat wil zeggen: je doet niets anders dan je altijd al doet. Op die manier kom je straks, als de crisis voorbij is, sterker uit die storm dan wie dan ook. Je hebt een hele zooi aandelen gekocht voor afbraakprijsjes. Er zijn grote bedrijven ten onder gegaan, maar jij kocht indexfondsen, dus dat maakt niet uit. Er zijn dingen blijvend veranderd, maar het feit dat er altijd bedrijven zullen zijn die winst willen maken en aandelen uitgeven, dat feit blijft bestaan. Tot het einde van het kapitalisme, en tegen die tijd hebben we grotere problemen dan een verdampte aandelenportefeuille. Of een communistische heilstaat natuurlijk, wie zal het zeggen!
Mensen die toch zenuwachtig worden, verwijs ik graag naar de video die mijn goeroe JL Collins speciaal voor hen heeft gemaakt. Met de nodige humor, zoals altijd.
Leave a Reply