Ooit kocht ik een nieuwbouwhuis. De gemeente verzon toen een parkeerplaats in de garage, extra vierkante meters in de berging, en nog wat leuke dingen, zodat de WOZ-waarde door het spreekwoordelijke dak schoot.
De WOZ-waarde van een huis is belangrijk, want daarmee wordt bepaald hoeveel belasting je als huiseigenaar betaalt. Hoe duurder je huis, hoe meer je betaalt. Ook huurders betalen sommige van die belastingen op basis van de WOZ-waarde, maar hoe dat precies zit, weet ik niet meer. Het is lang geleden dat ik huurder was.
Nou mag Amsterdam de huizenbezitters best een beetje als melkkoe behandelen, want we zijn ook rijke stinkerds die hun deel moeten bijdragen. Dan hebben de huurders er ook nog iets aan dat die irritante expats en fintech-crypto-mannetjes de stad aan het overnemen zijn. Maar mijn huis op papier zo verbouwen dat ik honderden euro’s te veel betaal, dat gaat wel wat ver.
Ik maakte destijds bezwaar, en toen was het heel snel opgelost. De nieuwe inschatting lag een heel stuk dichterbij de aankoopsom. Het was trouwens een begrijpelijke fout, want vrijwel alle woningen in mijn pand hebben inderdaad een parkeerplaats en een grote berging.
Dit alles speelde in 2008, en daarna heb ik, gemakzuchtig als ik ben, nooit meer bezwaar gemaakt. Ik had wel het idee dat er toch weer fouten ingeslopen waren, want de WOZ-waarde schoot de laatste jaren weer omhoog. Maar goed, de kranten staan ook vol van de financiële problemen die de stad heeft, en de WOZ is een van de weinige bronnen van inkomsten waar gemeenten zelf aan de knop draaien, dus gek vond ik het ook niet.
Deze week kreeg ik de jaarlijkse aanslag van de gemeentebelasting (hij arriveert altijd in een misleidend vriendelijke groene envelop) en toen bleek de gemeente te vinden dat de waarde van mijn huis gestegen was naar €610.000. Dat is best een sprong sinds vorig jaar, toen het huis nog werd getaxeerd op €539.000.
Dat had natuurlijk gekund, ware het niet dat slechts een paar weken geleden een identiek appartement is verkocht voor €587.000, maar dat heeft als extra’s: een parkeerplaats (een enorme luxe in dit stadsdeel), een nieuwere keuken en een mooiere badkamer. Dat weet ik, want ik kwam regelmatig over de vloer bij de voormalige buuv. (Ik heb ook luidkeels geprotesteerd tegen haar verhuizing, maar gek genoeg vond ze dichtbij haar pas afgebakken kleinkinderen wonen toch belangrijker.) En die €587.000 is ook nog de verkoopprijs. De WOZ-waarde ligt gewoonlijk lager dan de verkoopwaarde.
Tijd voor een bezwaar. Dat is niet al te moeilijk. Het is zelfs zo makkelijk, dat ik het tijdens het schrijven van deze blogpost per ongeluk al gedaan heb. Ik wilde vooral even opzoeken hoe dat ongeveer gaat, zodat ik jullie er wat meer over kon vertellen, maar toen bleek dat ik net zo goed even kon doorklikken en afronden. Al met al tien minuten werk. Ik kan op de site van de gemeente de taxatieverslagen bekijken waarop het bedrag gebaseerd is, uitleggen waarom de referentiewoningen niet goed vergelijkbaar zijn en welke woningen dan wel, en hopla, het is al gebeurd. Hulde aan de gemeente! Dat had ik weleens een paar jaar eerder mogen doen. Typisch gevalletje ‘beter laat dan nooit’.
Ook bezwaar maken?
Doen! Kijk op de site van je gemeente, en de kans is dat je er met een online formulier zo mee klaar bent. Wat je zeker niet moet doen, is een bureau inschakelen. Daar wordt slechts één partij beter van, en dat is het bureau zelf.
Er zijn een paar dingen die je kunt checken:
- kloppen de basisgegevens? Zoals: is er een berging, parkeerplaats, garage, enzovoorts? Kloppen het aantal vierkante meters en het bouwjaar? Zeker bij nieuwe woningen kan hier weleens iets misgaan, zoals bij mij in 2008.
- zijn de referentiewoningen ook echt vergelijkbaar?
- zijn er woningen die meer lijken op de jouwe, die voor minder verkocht zijn?
- zijn er dingen in slechte staat?
Wat ik begrijp van mensen die soms elk jaar bezwaar maken, is dat het echt de moeite waard is. Als mijn belastingen hiermee omlaag gaan, is het snel verdiend. Ik zal laten weten hoe het afloopt.
Leave a Reply