Wat ik had kunnen kopen bij de kringloop in Weesp

Afgelopen paasweekend liep ik met een vriendin van Amsterdam Zuid-Oost naar Weesp. Niet verder vertellen, maar dat is een geweldige wandeling.

Het leukste is dat je met de metro naar Gein naar het eindpunt kunt rijden, waar dan de hele metro leeg is behalve dat jij er nog in zit, en dan stap je uit (eventueel haal je nog iets voor onderweg bij Ali Snacks naast de metrohalte) en zit je binnen de kortste keren in het groen van de Gaasperzoom, waar oerrunderen rondlopen. Dan vind ik het leuk om even een stukje noordelijk te gaan zodat ik ook even kan zwaaien naar de Gaasperplas, en als je dan het Amsterdam-Rijnkanaal oversteekt, even pauzeert bij snackbar ‘Rezk en De Vries’ in Driemond, waar ze de lekkerste patat hebben die ik in maanden heb gegeten, en dan langs het riviertje de Smal Weesp doorwandelt, zit je zo in Weesp. Wandelingetje van niks, misschien 8 kilometer.

(Nogmaals, niks zeggen tegen mensen die niet in Zuid-Oost wonen hoe leuk het daar kan zijn, want voor je het weet wordt dat algemeen bekend en dan komen er allerlei irritante mensen om ook naar Weesp te wandelen.)

Weesp is zo’n Nederlands stadje dat uit elkaar knalt van schilderachtigheid. Echt dat je denkt ‘en nu ophouden, dit wordt echt te schattig’. Wij wandelden dus niet rechtstreeks op ons doel af (brouwerij Wispe) maar maakten zoveel mogelijk bochtjes. Tijdens die doelbewuste dwaling belandden we in de kringloop.

Ik kocht alleen een culinair tijdschrift van twee jaar oud (99 hele eurocenten) maar ik had ook kunnen aanschaffen:

• Zo’n ding dat je in cafés ziet, waar je sterke drankflessen ondersteboven in kunt hangen zodat je de borrelglaasjes alleen maar tegen het rekje aan hoeft te duwen. Ik was bijna gezwicht maar ik heb niet nóg meer aanmoediging nodig in mijn drankgebruik, dus ik heb hem toch maar laten staan.
• Een mooie emaille lampenkap die mij erg retro voorkomt, maar het kan natuurlijk zijn dat ‘ie drie jaar oud is.
• Een hele mooie weegschaal die ik ook bijna had meegenomen zodat mijn keuken wat meer lijkt op zo’n esthetisch verantwoorde Instagram-foto.
• Stapels en stapels puzzels en bordspellen. Ook heel veel dvd’s trouwens.
• Voor die mensen die er niet al vijf in de kast hebben: een prachtige thermosfles van een halve liter.
• Ik maakte de foto eigenlijk om te laten zien hoeveel glaswerk er is, maar helemaal bovenin en helemaal onderin blijkt zich iets interessanters schuil te houden: zo’n enorme soepterrine uit de jaren ’70 (’80?), met van die soepkommen erbij, waar ik meteen een Franse uiensoep bij denk.
• Heel veel broodtrommels, beslagkommen, en bewaarblikken voor de rest van je leven.
• In de categorie ‘lelijk en toch leuk’ is er ook nog: een poezenbeeldje en een raar souvenir voor het geval je net wil doen alsof je in India bent geweest.
• Maar wat mij betreft was het topstuk een prachtige gietijzeren pan. Van binnen een klein beetje roestig, maar dat krijg je zonder veel moeite weer helemaal in topconditie. Dan heb je een pan voor de rest van je leven en dat van je eventuele nageslacht. Ik heb niet gelet op het merk maar dat maakt ook niet uit. Als je in de buurt woont, ga dat ding nu halen. Ook hier was ik zelf bijna gezwicht, maar ik moest nog even voor ik weer thuis was, en dat ding ging niet zomaar even in mijn rugzak.

Ik heb er nog steeds een beetje spijt van dat ik die pan heb laten staan. We waren al bijna bij de brouwerij, en het station was ook kruipend nog wel te halen. Nou ja, als een van jullie nou belooft dat je hem ophaalt en er lang en gelukkig mee gaat leven, dan loopt het verhaal ook nog goed af. Hieronder de galerij van hoogtepunten.