Vakantiespecial: souvenirs – the good, the bad & the ugly

Ik ben op de terugweg van mijn road-trip van bijna zes weken. Dit weekend zit ik weer op mijn eigen wc. Heerlijk. Maar hoe fijn het ook is om weer thuis te zijn, je wil wel onthouden dat je geweest bent. En de mensen die op de poezen en de planten hebben gepast, moeten bedankt worden.

Moet je dan die beide doelen bereiken met behulp van een lading magneetjes, hangertjes, knuffels, schelpenkunst, lelijke zonnebril of dito hoed, gekocht in zo’n souvenirwinkeltje?

Kan, natuurlijk. Niemand houdt je tegen. Maar ik zie in Nederland nooit iemand lopen met van die armbandjes of zo’n zonnehoed. Souvenirs zijn vaak spullen in de categorie ‘had niet gehoeven’. En het is niet dat je dat niet zag aankomen. Je weet ook wel dat zo’n snowglobe niet op de vensterbank belandt, en die leuke schelpenpendule niet op het balkon of in je tuin. Thuis blijkt vaak iets wat je in dat leuke stadje veel minder opviel: die dingen zijn eigenlijk best lelijk. Maar wat dan? Je bent op vakantie en je geld brandt in je zak. Je wilt dingen kopen! Dat is gewoon lekker, en op vakantie doe je van alle lekkere dingen net wat te veel, dus waar moet je die brandende euro’s dan aan uitgeven?

Mag ik allereerst de volgende suggestie doen? Koop niks. Gewoon: niks. Je hebt al tientallen foto’s per dag gemaakt, van het uitzicht en het eten en van je eigen hoofd en die van je reisgenoten, dertig straatkatten en talloze uitzichten en leuke straatjes, dus ‘souvenirs’ genoeg. Je kunt elk moment van de hele vakantie terughalen. En je huis ligt al vol zooi. En dat geld brandt helemaal niet in je zak, je brein brandt van kooplust. Kun je best negeren.

Maar is dat te radicaal, dan heb ik de volgende alternatieven.

  • Olijfolie. En dan wel goeie. Niet zo’n ludieke fles in de toeristenwinkel in de vorm van de plaatselijke kerktoren, maar een waar je thuis ook echt de salade mee gaat aanmaken.
  • Die Franse, Spaanse of zelfs Belgische lekkernijen uit de supermarkt die ik afgelopen weekend al noemde. Of van een dorpsmarkt, wijnboer of desnoods de camping.
  • Een stuk zeep. Die kun je zelfs in die toeristenwinkels krijgen. Vaak met de naam of het symbool van de plek van herkomst. Ik koop zelf vaak zeep op vakantie, met wel als klein nadeel dat een stuk zeep echt een eeuwigheid meegaat, dus er is inmiddels een kleine bottleneck ontstaan in mijn badkamer. Ik ben net toegekomen aan de zeep uit Wenen toen ik daar vijf jaar geleden was. Maar ik denk wel elke dag even aan die leuke stedentrip. En de plastic pompjes vloeibare zeep (50% water, schat ik) in de keuken en het toilet zijn eindelijk leeg, die heb ik het huis uit gemieterd, dus nu gaat het hopelijk wat sneller. Moet ook wel, want ik voorzie nieuwe aanvoer in de héél nabije toekomst.
  • Huishoudelijke spullen die je ook echt gaat gebruiken. Misschien moet je zelfs van te voren bedenken dat je iets praktisch nodig hebt en dat je dat op je volgende stedentrip kunt kopen. Ik heb een zeepbakje gekocht in Kopenhagen toen ik daar twee jaar geleden voor werk was. Zo’n strak geval van licht pretentieus Scandinavisch design. Ik vind hem prachtig en het enige probleem is dat ik er nog twee nodig heb, in verband met die uitbanning van vloeibare zeep.
  • Heel vergelijkbare categorie: mooie keukenspullen. Ik heb een set peper- en zoutmolens uit Tasmanië in een prachtige inheemse houtsoort, nu al bijna twee decennia oud – godallemachtig wat gaat de tijd snel.
  • Veel van voorgaande dingen hebben met koken te maken. Daar kom ik het eerste op omdat ik van koken hou, en bovendien zijn het vaak dingen die je kunt opmaken dus die niet bijdragen aan de overdaad aan spullen, maar je kunt natuurlijk ook een schaakspel kopen, of iets anders dat met een hobby te maken heeft. Het zou alleen jammer zijn als het eindigt als permanente plankvulling in de kast, dus ik zou het alleen kopen als je het dan ook waardevol vindt om te gebruiken.
  • Ik heb een vriendin die snowglobes spaart uit de hele wereld. Voor haar en alleen voor haar ga ik zo’n winkeltje in en kom ik buiten met de lelijkste die ik kan vinden. En verder ben ik zo onattent dat bijna niemand meer op cadeaus rekent. Dat scheelt een stuk. Omgekeerd ook, trouwens.

Deze spullen kopen betekent wel dat je ernaar op zoek moet. Voorbij de toeristenkoopgoot maar naar de kookwinkel, de traiteur of de olijfboer buiten het dorp. Dat is meestal wel een leuk avontuur. En als je er niet aan toe komt: geeft niks. Je hebt uiteindelijk niks nodig.

Bovenstaande winkel in een klein dorpje in de Griekse bergen bleek mijn Waterloo. Er stond een mevrouw die alles óf zelf gemaakt had, óf naam, adres en schoenmaat van de makers kon vertellen. Ik kocht een fles azijn, een stuk zeep (HELP), een likeur, een veel te groot stuk baklava voor tijdens mijn volgende pauze op een uitkijkpunt, en nog iets dat ik niet meer weet. Bij elke aankoop had de mevrouw een toelichting. “Wel schudden want ik heb het pas dit jaar gemaakt en misschien is het nog niet helemaal goed.” Dat ging over de likeur. Ze wist waarschijnlijk dat “wacht een jaar met opdrinken” niet echt een realistische optie is.

Hoe dan ook. Samenvatting van mijn punt: koop geen rotzooi. Dat is eigenlijk mijn punt van dit hele blog. Koop geen rotzooi waar je thuis niet blijer van gaat worden, en die alleen maar in de weg gaat liggen. Dat kost (alles opgeteld) veel te veel geld, de planeet kan het niet aan, het is toch gemaakt in China, en het ligt te verstoffen in je huis tot je kinderen het weg moeten gooien, zich afvragend waarom pa in godsnaam al die tijd vier snowglobes heeft bewaard.

Ga in plaats daarvan lekker op vakantie, focus je op dingen doen waar je echt blij van wordt, en kom thuis met je vakantiegeld deels nog op de rekening, zodat dat lekker de komende tien jaar voor je kan werken. Hoef jij het niet te doen.


Posted

in

by

Tags:

Comments

12 responses to “Vakantiespecial: souvenirs – the good, the bad & the ugly”

  1. anja Avatar
    anja

    Mijn hobby is breien, en mijn souvenir is al heel lang een bol sokkenwol. Dat geeft meermalen plezier: als ik ermee brei en elke keer als ik de sokken aantrek, denk ik even terug aan waar ik het garen kocht. En het is geen vulling op de vensterbank of op een kastplank, maar gewoon een praktisch souvenir.
    Heb je net gevonden, ga eens lekker verder lezen, je hebt een leuke schrijfstijl.

    1. Mevrouw Hoefnix Avatar
      Mevrouw Hoefnix

      Welkom! En dat is een geweldig souvenir! Merk je dan ook een verschil in de wol uit verschillende regio’s?

  2. Ri Avatar
    Ri

    Sluit me bij alle positieve commentaren op je schrijfstijl aan. Moest oprecht lachen tijdens het lezen.

    1. Mevrouw Hoefnix Avatar
      Mevrouw Hoefnix

      Bloos…

  3. Mevrouw Niekje Avatar

    Wij nemen altijd alleen maar lekkere dingen mee uit het buitenland, nooit spullen. Ook de mensen die de planten watergeven en de kat voeren krijgen lekkernijen, want ook zij zitten niet op souvenirs te wachten. Leuke blog weer!

    1. Mevrouw Hoefnix Avatar
      Mevrouw Hoefnix

      Perfect toch. Ik heb deze keer geen kans gezien cadeautjes te kopen dus dat worden flessen wijn van de AH. Zijn ze ook blij mee.

  4. bespaarfreaksingle Avatar

    In Jordanië 2 jaar geleden waren ze op alle fronten zo gastvrij en vriendelijk, dat ze er ook heel eerlijk over waren dat bijna alle souvenirs uit Turkije kwamen en dus niet uit Jordanië zelf. Ik snap dat hele souvenir-shoppen ook totaal niet. Ik heb dan wel weer stiekem via via gezorgd dat m’n vader dit jaar een boeddha voor me uit Thailand mee nam, want ja, daar mag je niet zelf om vragen. Maar ik wilde er wel heel graag 1 voor in huis. Verder ben ik net als jij dol op lekkere lokale etenswaren scoren en dat is dan ook in mijn ogen het beste souvenir want dat gaat ook weer op en je kan er van genieten.

    1. Mevrouw Hoefnix Avatar
      Mevrouw Hoefnix

      Ja OK maar zo’n Boeddha wilde je ook echt graag hebben! Vind ik een groot verschil.

  5. Ruth Avatar
    Ruth

    Bedankt. Net op tijd voor dat ik op vakantie ga.

  6. Mieke Avatar
    Mieke

    Wat heb je weer een leuk stuk geschreven, je hebt een roeping als columnist! En natuurlijk ben ik het -als minimalist- helemaal eens met je boodschap 🙂

    1. Mevrouw Hoefnix Avatar
      Mevrouw Hoefnix

      Columnist… dat zou nu mijn droombaan zijn! Dank je wel. 🙂 Ik ben beginnend minimalist maar het gaat goed.

      1. Mevrouw Niekje Avatar

        Eens met Mieke, je schrijft heel onderhoudend!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *